Zgodnie z art. 20 ustawy z dnia 28 lutego 2003 roku Prawo upadłościowe i naprawcze wniosek o ogłoszenie upadłości może zostać zasadniczo złożony przez dłużnika lub przez każdego z jego wierzycieli. W sprawie, która została ostatecznie rozstrzygnięta uchwałą Sądu Najwyższego wniosek o ogłoszenie upadłości dłużnika złożył jego wierzyciel, który nie był jednak wierzycielem osobistym, a wyłącznie wierzycielem rzeczowym (hipotecznym). Sąd I instancji ogłosił upadłość, natomiast to postanowienie zostało zaskarżone przez dłużnika powołującego się brak legitymacji po stronie wierzyciela hipotecznego (nie będącego wierzycielem osobistym) do złożenia wniosku o ogłoszenie upadłości.

    Sąd Najwyższy podjął w przedmiotowej sprawie uchwałę w wyniku pytania prawnego zadanego przez sąd odwoławczy. W uchwale o sygnaturze akt III CZP 23/14 Sąd Najwyższy jednoznacznie stwierdził, iż wierzyciel rzeczowy, który nie jest wierzycielem osobistym, może skutecznie złożyć wniosek o ogłoszenie upadłości swojego dłużnika. Odrzucony został zatem argument o tym, iż fakt odpowiadania przez dłużnika wyłącznie pewnym składnikiem majątkowym, a nie całością majątku, wyklucza możliwość skutecznego złożenia przez wierzyciela rzeczowego wniosku o ogłoszenie upadłości.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *