W pierwszej kolejności należy wskazać, iż zgodnie z art. 33 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne Wójt (burmistrz, prezydent miasta) wydaje decyzję o rozgraniczeniu nieruchomości, jeżeli zainteresowani właściciele nieruchomości nie zawarli ugody, a ustalenie przebiegu granicy nastąpiło na podstawie zebranych dowodów lub zgodnego oświadczenia stron. Ponadto strona, która jest niezadowolona z ustalenia przebiegu granicy może żądać, w terminie 14 dni od dnia doręczenia jej decyzji w tej sprawie, przekazania sprawy sądowi cywilnemu. Wówczas to sprawa z etapu administracyjnego przechodzi w fazę postępowania cywilnego prowadzonego przez sąd powszechny, który stosuje kryteria rozgraniczeniowe przewidziane w art. 153 kodeksu cywilnego.

    Zagadnieniem prawnym, które znalazło swoje rozstrzygnięcie w uchwale składu Siedmiu Sędziów Sądu Najwyższego, była odpowiedź na pytanie, kto ma przymiot wnioskodawcy w postępowaniu sądowym o rozgraniczenie. Stało się to istotne w konfiguracji, w której jedna ze stron żądała wszczęcia postępowania administracyjnego o rozgraniczenie, zaś inna strona niezadowolona z rozstrzygnięcia Wójta (burmistrza, prezydenta miasta) żądała przekazania sprawy do sądu.

    W uchwale z dnia 30 października 2014 roku (III CZP 48/14) skład Siedmiu Sędziów SN orzekł, iż wnioskodawcą w postępowaniu sądowym pozostaje ta strona, która złożyła wniosek o przeprowadzenie rozgraniczenia. Sąd Najwyższy stanął zatem na stanowisku traktującym o jedności postępowania rozgraniczeniowego, które w swojej istocie przebiega dwuetapowo, przy czym pierwszym etapem jest sprawa administracyjna, zaś drugim postępowanie sądowego prowadzone przez sąd powszechny.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *