Zgodnie z dyspozycją art. 1015 § 1 k.c., sześciomiesięczny termin do odrzucenia spadku rozpoczyna swój bieg w dniu, w którym spadkobierca dowiedział się o tytule swojego powołania do dziedziczenia (najczęściej jest to dzień dowiedzenia się o śmierci spadkodawcy). W odniesieniu do osób, które dziedziczą w związku z odrzuceniem spadku przez swojego wstępnego (najczęściej rodzica), termin do odrzucenia przez te osoby spadku biegnie od dnia, w którym ich wstępny (najczęściej rodzic) złożył oświadczenie o odrzuceniu spadku. Pewien problem pojawiał się w przypadku osób małoletnich. W ich imieniu spadek odrzucają bowiem rodzice, którzy jednakże muszą legitymować się prawomocnym postanowieniem sądu opiekuńczego zezwalającym na odrzucenie spadku. Co zatem w przypadku, gdy postępowanie sądowe trwa na tyle długo, że upłynął już sześciomiesięczny termin do odrzucenia spadku. W doktrynie przyjmowano raczej jednolicie, że termin ten ulega zawieszeniu na czas trwania postępowania przed sądem opiekuńczym. Brakowało jednakże w tym względzie stosowanego orzeczenia Sądu Najwyższego.

    Sytuacja uległa zmianie z chwilą wydania przez Sąd Najwyższy Postanowienie z dnia 20 listopada 2013 r. w sprawie I CSK 329/13. W postanowieniu tym potwierdzona została dotychczasowa wykładnia stosowana przez doktrynę prawa. Mianowicie Sąd Najwyższy orzekł, iż po złożeniu wniosku do sądu opiekuńczego o wyrażenie zgody na odrzucenie spadku w imieniu małoletniego, termin do odrzucenia spadku ulega zawieszeniu na czas trwania postępowania przed sądem opiekuńczym. Należy wskazać, iż jest to bardzo słuszne rozstrzygnięcie.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *